Venlo

Venlo 14 – 07 – 2014


Lieve allemaal ,

Niet iedereen had dezelfde vluchttijden en omdat ik afscheid wilde nemen van Ron die om negen uur al werd opgehaald bij het hotel om naar de luchthaven te worden gebracht spraken wij af , samen om zeven uur te ontbijten. Om tien voor zeven zat ik dan ook gewassen en gestreken in de ontbijtzaal waar een uitgebreid ontbijt buffet op ons wachtte zelfs taarten en andere kleinere baksels sierden de uitgebreide dis, vele soorten fruit , kaas , yoghurt , melk , room , noten , vleeswaren te veel om op te noemen. Ik zocht een plekje aan een kleine vier persoonstafel op het al warme zonovergoten terras en begon met een kop koffie in afwachting van Ron..

Marco en Ger kwamen een half uurtje later bij mij zitten en lieten zich gezellig keuvelend het uitgebreide ontbijt goed smaken , ik besloot om ook maar te gaan ontbijten en vroeg me ongerust af waar Ron bleef , het werd steeds later en het was niets voor hem om zonder meer te vertrekken. Net toen ik Marco had verzocht om eens poolshoogte te gaan nemen kwam Ron doodziek de zaal inlopen , hij keek groen , ik schoof snel een stoel aan en haalde verse thee voor hem , hij had de hele nacht niet geslapen en zijn darmen waren behoorlijk van slag. Ik drong aan toch iets te eten en haalde een banaan voor hem met nog een kop hete thee. Na dien nam hij nog twee paracetamol maar hij was zo ziek dat ik twijfelde of hij wel kon reizen. Ik begeleidde hem naar de taxibus waar we hartelijk afscheid namen en nam tevens afscheid van nog enkele reisgenoten die ook een vroegere vlucht namen. Ron die inmiddels weer is opgeknapt liet mij via de mail weten dat zijn reis niet vlekkeloos was verlopen en dat hij zelfs was flauw gevallen op het toilet in Wenen. Zijn roos die ik kreeg na de grote tocht vanuit de Valbona vallei naar Theth is inmiddels mooi ingedroogd en krijgt een plekje in mijn album ter herinnering aan een bijzonder warme , hartelijke persoonlijkheid.

Jeanne en ik slenterden nog enkele uurtjes door het centrum van Tirana ook wel ; Kruising tussen Napels en Istanbul genoemd , met een vleugje Minsk wat duidt op zijn communistische bouwstijl met brede boulevards en vele monumenten van sociaal – realistische stijl. We liepen door kleine achteraf straatjes , bezochten een bibliotheek met een wel heel schaars aanbod aan boeken , kochten fruit op een markt , door kruisten kleine parken en toch was het niet wat ik zocht en vond de vergelijking met Istanbul ook mank gaan. Het viel me wel op dat de jongeren bijzonder charmant gekleed gingen en misschien was mijn verblijf in Tirana ook wel te kort om er een juist oordeel over te kunnen geven. We wisselden onze resterende veel te veel gepinde Leke om in euro’s tegen een gunstige koers en keerden terug naar het hotel , ons verbazend over het feit dat op iedere straathoek het boek ; Mein kampf ‘werd aangeboden..

De vluchten verliepen vlekkeloos op uur en tijd , we vlogen van Tirana naar Wenen doodden daar een urenlange tussenstop met wat kletsen, eten en rondhangen en toen ik te vroeg wellicht door de gunstige weersomstandigheden landde in Amsterdam moest ik dan ook even wachten op Ernst . Na een voor hem lange en warme rit naar Amsterdam dronken wij eerst een grote mok koffie voordat we aan de thuis rit begonnen.

Het voelde vreemd weer op Nederlandse bodem te zijn in deze heldere sterrennacht , ik was stil en vol verwondering dat dezelfde maan nog steeds vol en rond de autoweg verlichtte , ons vergezelde en de weg wees naar huis.

Liefs Rita.