Texel 24 juli
Door: Rita
Blijf op de hoogte en volg Rita
06 Augustus 2014 | Nederland, Texel
Venlo 24 juli
Lieve allemaal ,
Het bleef warm en ook deze ochtend dreef de warmte ons al vroeg het kleine tentje uit. Ernst die weer op pad was gegaan voor verse broodjes keerde niet terug , enigszins ongerust tuurde ik over de duinheuvels richting restaurant waar hij ze ging halen. Na een half uur besloot ik toch maar eens een kijkje te gaan nemen en jawel hoor daar was hij vol energie huizenhoog springend op het naast het restaurant gelegen springkussen , toen ik hem vroeg waarom hij niet kwam ontbijten antwoordde hij ; Och oma de broodjes waren net gebakken en gloeiend heet dus ik vond dat ik best wel even kon springen. Daar zat wel wat in natuurlijk , we liepen samen terug om te ontbijten .
Na alle verdere ochtendrituelen gingen wij op pad en volgden een weg door de duinen . Oma vond dat ze ook iets educatiefs moest ondernemen dus nam ze twee vliegen in een klap , een mooie wandeling door een prachtig duingebied die ons naar Ecomare zou leiden waar we meer te weten zouden komen over de wadden en de Noordzee , vissen , vogels , zeehonden , bruinvissen en walvissen. Ernst sjokte sip naast mij en was niet enthousiast te krijgen , zweetdruppeltjes parelden op zijn bovenlip maar hij gaf geen krimp , hij dronk het water wat ik hem aanbood en ging door. Ik bedacht dat het waanzin was om dit door te duwen en keerde terug , opgelucht huppelde Ernst naast mij huiswaarts. Bij het restaurant dronken wij eerst een groot glas vers koel sinaasappelsap , verruilde bij de tent onze wandel kleding voor badkleding , ik riep lachend naar de buurvrouw ; Mijn missie is mislukt ‘ en togen naar het strand waar al een gezellige drukte heerste. Ernst en ik zochten eerst verkoeling in het water waar we beiden in rond spetterden en wat stoeiden , toen ik voor zijn gevoel te ver in zee zwom riep hij ; Oma niet zo ver , daar kun je niet meer staan .’ Ik gaf gehoor aan zijn vraag en zwom terug om op het strand te gaan zitten. Ernst speelde al snel weer met vriendjes , maar toen hij er even genoeg van had en hij mij uitnodigde om samen een wandeling door de branding te maken ging ik daar gretig op in. Het werd een heerlijke stranddag die ik die avond afsloot door voor te lezen uit het boek ; Gevaarlijke foto’s ‘van Ruben Prins . Wat zich af speelde op Texel en de kinderen verbleven zelfs op dezelfde camping ; Het Kogerstrand. Ernst vond het spannend hij herkende veel en viel uiteindelijk met diep rode blossen op zijn wangen in slaap..
Liefs Rita
Lieve allemaal ,
Het bleef warm en ook deze ochtend dreef de warmte ons al vroeg het kleine tentje uit. Ernst die weer op pad was gegaan voor verse broodjes keerde niet terug , enigszins ongerust tuurde ik over de duinheuvels richting restaurant waar hij ze ging halen. Na een half uur besloot ik toch maar eens een kijkje te gaan nemen en jawel hoor daar was hij vol energie huizenhoog springend op het naast het restaurant gelegen springkussen , toen ik hem vroeg waarom hij niet kwam ontbijten antwoordde hij ; Och oma de broodjes waren net gebakken en gloeiend heet dus ik vond dat ik best wel even kon springen. Daar zat wel wat in natuurlijk , we liepen samen terug om te ontbijten .
Na alle verdere ochtendrituelen gingen wij op pad en volgden een weg door de duinen . Oma vond dat ze ook iets educatiefs moest ondernemen dus nam ze twee vliegen in een klap , een mooie wandeling door een prachtig duingebied die ons naar Ecomare zou leiden waar we meer te weten zouden komen over de wadden en de Noordzee , vissen , vogels , zeehonden , bruinvissen en walvissen. Ernst sjokte sip naast mij en was niet enthousiast te krijgen , zweetdruppeltjes parelden op zijn bovenlip maar hij gaf geen krimp , hij dronk het water wat ik hem aanbood en ging door. Ik bedacht dat het waanzin was om dit door te duwen en keerde terug , opgelucht huppelde Ernst naast mij huiswaarts. Bij het restaurant dronken wij eerst een groot glas vers koel sinaasappelsap , verruilde bij de tent onze wandel kleding voor badkleding , ik riep lachend naar de buurvrouw ; Mijn missie is mislukt ‘ en togen naar het strand waar al een gezellige drukte heerste. Ernst en ik zochten eerst verkoeling in het water waar we beiden in rond spetterden en wat stoeiden , toen ik voor zijn gevoel te ver in zee zwom riep hij ; Oma niet zo ver , daar kun je niet meer staan .’ Ik gaf gehoor aan zijn vraag en zwom terug om op het strand te gaan zitten. Ernst speelde al snel weer met vriendjes , maar toen hij er even genoeg van had en hij mij uitnodigde om samen een wandeling door de branding te maken ging ik daar gretig op in. Het werd een heerlijke stranddag die ik die avond afsloot door voor te lezen uit het boek ; Gevaarlijke foto’s ‘van Ruben Prins . Wat zich af speelde op Texel en de kinderen verbleven zelfs op dezelfde camping ; Het Kogerstrand. Ernst vond het spannend hij herkende veel en viel uiteindelijk met diep rode blossen op zijn wangen in slaap..
Liefs Rita
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
