Aankomst
Door: Rita
Blijf op de hoogte en volg Rita
29 Mei 2020 | Zuid-Afrika, Kaapstad
Kaapstad verblijf bij Pauline 10 -08 – 2019
Lieve allemaal ,
Na een hectische periode voor vertrek en zeventien vlieguren zetten wij om vijf uur ’s middags voet op Zuid – Afrikaanse bodem. Mijn grote hoed met voile strik die ik voor de grap op mijn hoofd had gezet terwijl we onze weg op de luchthaven zochten trok veel bekijks. Vrouwen glimlachten en mannen keken verbaasd , Pauline kon het wat minder waarderen naar mijn idee. Het weerzien was koeltjes en afstandelijk en ik weet het aan het feit dat ze gespannen was over de grote trip die we samen zouden gaan ondernemen.
De witte Mercedes gleed geluidloos over de autoweg en bracht ons van de luchthaven van Kaapstad naar Somerset West een voorstad in het Helderberg gebied dat voorheen Hottentots Holland werd genoemd en inmiddels was opgenomen in de metropool Kaapstad. Ik liet het aan mij voorbij glijdende landschap op mij inwerken en schrok van Khayelitsha een township met een oppervlakte van nog geen veertig vierkante kilometer, waar 400.000 mensen in diepe armoede leefden , waar geiten graasden en kinderen voetbalden en speelden in en tussen het vuilnis langs de autoweg waar hun stad aan grensde en waar ze woonden in gekleurde zinken dozen die schots en scheef tegen elkaar hingen en daardoor elkaar in evenwicht hielden.
Toch was er wel nagedacht over de township. Khayelitsha lag namelijk tussen de luchthaven en Kaapstad in en zoals ik al zei direct aan de snelweg , verder werd het omsloten door duinen waardoor de township slechts drie uitgangen kende die bij onrust gemakkelijk konden worden afgesloten.
Na een half uur gereden te hebben stonden wij voor het door zwarten zwaar bewaakte Schonenberg Retirement Village dat naast het winkelcentrum Waterstone Village lag. Het dorp had directe toegang tot de belangrijkste snelwegen en lag slechts een klein half uur rijden van de internationale luchthaven van Kaapstad en op tien minuten van het historische Stellenbosch.
Bij binnenkomst bleek het huis koud en sfeerloos en het liet weinig zonlicht binnen. Nadat we wat gedronken en onze koffers uitgepakt hadden namen we een verkwikkende douche waarna Ger en ik een korte maar stevige wandeling door het dorp maakten , blij dat we onze benen even konden strekken.
Na een eenvoudig maal aan een kleine ronde tafel waaraan weinig gesproken werd , domweg omdat het gesprek niet liep en om wat voor reden dan ook trok Pauline zich om negen uur al terug en liet Ger en mij in opperste verbazing achter. Nadat we nog een wijntje hadden gedronken besloten ook wij om maar vroeg te gaan slapen.
Liefs Rita
Lieve allemaal ,
Na een hectische periode voor vertrek en zeventien vlieguren zetten wij om vijf uur ’s middags voet op Zuid – Afrikaanse bodem. Mijn grote hoed met voile strik die ik voor de grap op mijn hoofd had gezet terwijl we onze weg op de luchthaven zochten trok veel bekijks. Vrouwen glimlachten en mannen keken verbaasd , Pauline kon het wat minder waarderen naar mijn idee. Het weerzien was koeltjes en afstandelijk en ik weet het aan het feit dat ze gespannen was over de grote trip die we samen zouden gaan ondernemen.
De witte Mercedes gleed geluidloos over de autoweg en bracht ons van de luchthaven van Kaapstad naar Somerset West een voorstad in het Helderberg gebied dat voorheen Hottentots Holland werd genoemd en inmiddels was opgenomen in de metropool Kaapstad. Ik liet het aan mij voorbij glijdende landschap op mij inwerken en schrok van Khayelitsha een township met een oppervlakte van nog geen veertig vierkante kilometer, waar 400.000 mensen in diepe armoede leefden , waar geiten graasden en kinderen voetbalden en speelden in en tussen het vuilnis langs de autoweg waar hun stad aan grensde en waar ze woonden in gekleurde zinken dozen die schots en scheef tegen elkaar hingen en daardoor elkaar in evenwicht hielden.
Toch was er wel nagedacht over de township. Khayelitsha lag namelijk tussen de luchthaven en Kaapstad in en zoals ik al zei direct aan de snelweg , verder werd het omsloten door duinen waardoor de township slechts drie uitgangen kende die bij onrust gemakkelijk konden worden afgesloten.
Na een half uur gereden te hebben stonden wij voor het door zwarten zwaar bewaakte Schonenberg Retirement Village dat naast het winkelcentrum Waterstone Village lag. Het dorp had directe toegang tot de belangrijkste snelwegen en lag slechts een klein half uur rijden van de internationale luchthaven van Kaapstad en op tien minuten van het historische Stellenbosch.
Bij binnenkomst bleek het huis koud en sfeerloos en het liet weinig zonlicht binnen. Nadat we wat gedronken en onze koffers uitgepakt hadden namen we een verkwikkende douche waarna Ger en ik een korte maar stevige wandeling door het dorp maakten , blij dat we onze benen even konden strekken.
Na een eenvoudig maal aan een kleine ronde tafel waaraan weinig gesproken werd , domweg omdat het gesprek niet liep en om wat voor reden dan ook trok Pauline zich om negen uur al terug en liet Ger en mij in opperste verbazing achter. Nadat we nog een wijntje hadden gedronken besloten ook wij om maar vroeg te gaan slapen.
Liefs Rita
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
