Gnoes
Door: Rita
Blijf op de hoogte en volg Rita
14 Juni 2020 | Zuid-Afrika, Twee Riviere
Twee Riviere 20 – 08 – 2019
Verblijf Kgalagadi Lodge
Lieve allemaal ,
Na een koude woestijn nacht gaf bij het ontwaken de thermometer om zes uur nul graden aan. Vanuit mijn warme slaapzak graaide ik naar mijn kleding en om maar geen warmte te hoeven verliezen schoot ik er zo snel mogelijk in. Waste mijn gezicht , pakte alle spullen in , griste de natte kleding van de waslijn , brak de tent af en deed de vaat . Ger hielp Pauline met de daktent . We tankten in het dorp en reden over een eenzame weg dwars door de steppen en savannen.
In het Nama dorp waar we door heen reden leefde de Nama een bevolkingsgroep in Botswana , Namibië en Zuid-Afrika. De Nama in het verleden ook wel Hottentotten genoemd met hun Nama-leider Hendrik Witbooi, wiens portret nog elk bankbiljet siert in Namibië. De Nama bewoonden alleen het gebied van de Oranjerivier, het Namakwaland in het uiterste zuiden van Namibië en uiterste noorden van Zuid-Afrika. In de loop der tijd zijn de Nama meer naar het noorden getrokken door de diamantmijnbouw die in het zuiden ontstond. In het noorden kwamen ze in conflict met de Herero. Omdat beide volken veeboeren zijn gingen de oorlogen meestal over het bezit van weidegronden.
Kinderen speelden in de straten en prachtig geklede heupwiegende vrouwen liepen trots , traag en fier met boodschappen of water. Mannen zonder drive hingen verveeld met lege niets zeggende ogen rond. Een vervallen spoorlijn lag er verlaten bij en ik leerde dat het Zuid Afrikaanse spoorwegennet in het verleden heel goed was en dat elk dorp op het platteland bereikbaar was, zelfs de goederen treinen koppelden passagiers wagons aan zodat er ook woon werk verkeer mogelijk was. Nu raakten al deze dorpen in een isolement met alle gevolgen van dien. Een eenzaam paard stond verdwaasd in de middagzon op de steppe.
Met goedkeuring van de arbeiders die even een kijkje kwamen nemen nam ik een brok zout kristallen mee voor mijn kleinzoon Ernst.
Namen als , Potsepan en Inkbospan werden aangegeven langs de weg. Ik vroeg Boudewijn te stoppen en verwonderde me over de enorme verzamel nesten in de bomen. Boudewijn waarschuwde mij er niet direct onder te gaan staan vanwege de slangen die er in konden zitten op zoek naar eieren en jonge vogeltjes.
We reden langs de grens met Namibië waar voor enkele armzalige hutten schaars geklede mensen hun waren aanboden. Eindelijk arriveerden we bij Kgalagadi Lodge onze overnachtingsplek. Stofdeeltjes dansten in de avondzon , emoes scharrelden rond onze tent , een vuur , salades met restanten hoendervlerken , gedempte stemmen , de ogen van het
wildebeest dat lui voor onze privé badkamer lag lichtte vreemd op in het licht van mijn lantaarn …..
Liefs Rita.
Verblijf Kgalagadi Lodge
Lieve allemaal ,
Na een koude woestijn nacht gaf bij het ontwaken de thermometer om zes uur nul graden aan. Vanuit mijn warme slaapzak graaide ik naar mijn kleding en om maar geen warmte te hoeven verliezen schoot ik er zo snel mogelijk in. Waste mijn gezicht , pakte alle spullen in , griste de natte kleding van de waslijn , brak de tent af en deed de vaat . Ger hielp Pauline met de daktent . We tankten in het dorp en reden over een eenzame weg dwars door de steppen en savannen.
In het Nama dorp waar we door heen reden leefde de Nama een bevolkingsgroep in Botswana , Namibië en Zuid-Afrika. De Nama in het verleden ook wel Hottentotten genoemd met hun Nama-leider Hendrik Witbooi, wiens portret nog elk bankbiljet siert in Namibië. De Nama bewoonden alleen het gebied van de Oranjerivier, het Namakwaland in het uiterste zuiden van Namibië en uiterste noorden van Zuid-Afrika. In de loop der tijd zijn de Nama meer naar het noorden getrokken door de diamantmijnbouw die in het zuiden ontstond. In het noorden kwamen ze in conflict met de Herero. Omdat beide volken veeboeren zijn gingen de oorlogen meestal over het bezit van weidegronden.
Kinderen speelden in de straten en prachtig geklede heupwiegende vrouwen liepen trots , traag en fier met boodschappen of water. Mannen zonder drive hingen verveeld met lege niets zeggende ogen rond. Een vervallen spoorlijn lag er verlaten bij en ik leerde dat het Zuid Afrikaanse spoorwegennet in het verleden heel goed was en dat elk dorp op het platteland bereikbaar was, zelfs de goederen treinen koppelden passagiers wagons aan zodat er ook woon werk verkeer mogelijk was. Nu raakten al deze dorpen in een isolement met alle gevolgen van dien. Een eenzaam paard stond verdwaasd in de middagzon op de steppe.
Met goedkeuring van de arbeiders die even een kijkje kwamen nemen nam ik een brok zout kristallen mee voor mijn kleinzoon Ernst.
Namen als , Potsepan en Inkbospan werden aangegeven langs de weg. Ik vroeg Boudewijn te stoppen en verwonderde me over de enorme verzamel nesten in de bomen. Boudewijn waarschuwde mij er niet direct onder te gaan staan vanwege de slangen die er in konden zitten op zoek naar eieren en jonge vogeltjes.
We reden langs de grens met Namibië waar voor enkele armzalige hutten schaars geklede mensen hun waren aanboden. Eindelijk arriveerden we bij Kgalagadi Lodge onze overnachtingsplek. Stofdeeltjes dansten in de avondzon , emoes scharrelden rond onze tent , een vuur , salades met restanten hoendervlerken , gedempte stemmen , de ogen van het
wildebeest dat lui voor onze privé badkamer lag lichtte vreemd op in het licht van mijn lantaarn …..
Liefs Rita.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
