Jakhalzen

Mata - Mata 23 – 08 – 2019

Verblijf Mata – Mata

Lieve allemaal ,

Pauline wilde persé niet dat ’s avonds de vaat gedaan werd en ondanks het feit dat ik er moeite mee had omdat het wilde dieren aantrok en tevens omdat je dan ’s ochtends om vijf uur met die vette troep zat te kijken en niet echt leuk aan je dag begon had ik me er inmiddels bij neergelegd en discussieerde er niet langer meer over.

Toen we nog in onze eerste slaap waren werden we opgeschrikt door een ongelooflijk kabaal van rinkelend glaswerk , vallend serviesgoed en potten en pannen dat we nota bene in bakken water op tafel hadden gezet. Het kamp dat van half tien ’s avonds tot half zeven ’s ochtends verstoken was van elektriciteit lag in het donker , alle vuren waren inmiddels gedoofd en wij waren afhankelijk van de sterrenhemel. Vanuit verschillende tenten werden ritsen voorzichtig open geschoven en dwaalden het eenzame licht van een zaklantaarn over het kamp. We ruimden de boel op , gooide het stukgevallen glaswerk weg , zette de afvalbak rechtop en langzaam keerde de rust terug in het kamp totdat we weer probeerden in te slapen.

De jakhalzen die door de omheining konden slopen weer rond en zochten naar de afgekloven restanten van Nico’s lamskoteletten maar ook buiten het kamp heerste een enorme onrust. Sterren fonkelden , leeuwen brulden , hyena’s gilden en vogels kresen. En weer moesten we de tent uit omdat ze de zware curry pot die gevuld met water op tafel stond op de grond hadden getrokken om uit te kunnen likken.

Ger en ik zette alle vaat in de auto en ruimden nogmaals de boel op. Toen we met onze zaklampen de weg zochten naar de donkere sanitaire ruimten zagen we de jakhalzen rond sluipen bij andere tenten en het bleef dan ook een onrustige nacht door dat zij telkens wel ergens onrust veroorzaakte in het kamp.

In alle vroegte maakte ik ketels water heet en deed in grote teilen grondig de vaat met kokend heet sop water en spoelde alles nogmaals in heet water in de hoop zo alle sporen van de jakhalzen uit te wissen. Ik schuurde en spoelde de gietijzeren zware ketels en sjouwde van hot naar her.

Daarna volgde zoals elke dag als we verder trokken het inmiddels ingeslopen ochtend ritueel ieder wist zijn taak en we werkten vlug , stil en snel , we braken af ,sjouwden , sleepten , sjorden en bonden .

We reden langs de droge Nossob rivier die zich een weg baande langs een lang gestrekt zandduin en waar slechts een keer in de dertig jaar water door heen stroomde . Het water dat er ondergronds stroomde zorgde voor de nodige vegetatie en we zagen gnoes , gemsbokken en springbokken die in rijen over het lang gestrekte duin trokken naar de voor hen gegraven waterplaatsen. Het dierenleven vond er dan ook vooral langs de droge rivierbeddingen van de Auob en Nossob rivier en de waterplaatsen plaats. Ook klein wild zoals meerkatten, grondeekhoorns en tal van reptielen vonden hier hun thuis. Een roofvogel zweefde door de lucht en silhouetten van zwarte kale bomen waren in schril contrast met de daarboven strak blauwe lucht en gaven het landschap een futuristische aanblik. Vijf struisvogels onder een boom een salamander koesterde zich tegen de muur in de zon van het bush toilet , een boom die bijna brak onder het gewicht van de Weversnesten. Nico meldde over de radio een pronkende grond pauw en stond stil op de weg. Een groep giraffen doorkruisten statig en bedaard het stoffige land. Zover het oog reikte enkel zand , stof en leegte de mensen waren er sinds de rivieren droog vielen al weg getrokken. Toch was het een schijn leegte want in de schemering kwam het wild uit alle hoeken en gaten tot leven.

Rond drie uur ’s middags kwamen wij aan in Mata Mata dat op de grens lag van Namibië met Zuid Afrika en verbaasd zag ik dat mijn telefoon zich al aan de tijd had aangepast terwijl ik nog in Zuid - Afrika was en constateerde dat we hier rekening mee moesten houden met het tijdstip van vertrek. We kochten bier en chips ter nodige aanvulling van het vocht en zout en zochten de schaduw van een grote boom. Nadat we onze dorst hadden gelest sloegen we ons bivak op en toen de zon verdween achter de heuvels nam ik een heerlijk warme douche , spoelde al het zand uit mijn haren en kleding , spande een draad tussen twee bomen en hing het te drogen en droogde mijn haar bij het brandende vuur.

Jakhalzen jankten weer rondom het kamp , meerkatten en hondmuizen bedelden tijdens de maaltijd om eten. Zij waren erg grappig om te zien en zij leefden gebroederlijk bij elkaar. We aten heerlijk met groenten en kaas gevulde , boven het vuur geroosterde tosti’s van het door Pauline’s gebakken brood en daarbij het restant curry en lieten het goed smaken.

Terwijl Ger en Pauline douchten ruimde ik de boel op en deed ter voorkoming van weer een onrustige nacht de vaat. Nadat iedereen klaar was sloten we de avond af met een likeurtje bij het dovende vuur en sliepen die nacht als roosjes.

Liefs Rita.