Weversnesten

Augrabies ( Augrabies ) 19 – 08 – 2019

Lieve allemaal ,

Ger en ik gaven vooraf gaande aan de reis zo’n duizend euro samen uit aan vaccinaties bij de GGD. Door mijn werk in de gezondheidszorg had ik wel al meerdere injecties gehad en was daardoor goedkoper uit dan Ger die vijfhonderd euro kwijt was en ik driehonderd euro. Daar kwamen nog Malaria pillen , Deet en nog wat smeersels bij en voila samen duizend euro.

Vanaf het begin had ik mijn twijfels over de Malaria pillen , ten eerste vanwege de nare bijwerkingen en ten tweede over de chronische nasleep van depressiviteit die ze tot gevolg konden hebben en ten derde we reisden in de winter en kwamen nauwelijks in een malaria gebied enkel bij de Victoria watervallen. Daar kwam ook nog bij dat er tegenwoordig , mocht je geprikt worden betere behandelingen zijn dan vroeger.
Enfin , ik liet me toch overhalen en kocht ze ,want je wist maar nooit…..

Ons GGD verhaal haalde dan ook grote ogen in Zuid - Afrika waar binnen ons gezelschap nog nooit iemand malaria pillen had geslikt terwijl zij er al vijftig jaar woonden en reeds vele Safari tochten maakten. Zij adviseerden mij anti muggen citrus zeep en crème te kopen die ook gebruikt werd voor baby’s en deze de gehele reis te gebruiken of je nu wel of niet in een malaria gebied bivakkeerde. Aldus geschiedde ik kocht zeep en crème voor het luttele bedrag van drie euro en gebruikte deze de hele reis en wat me nog het meest verbaasde was dat het de heerlijkste crème ooit was , mijn huid voelde zacht en geurde vaag naar citroenen. Verder gebruikten we geen parfum , eau de toilette en deodorant en aldus het wonder geschiedde Ger en ik hebben gedurende de hele reis geen last gehad van muggen en geen pillen geslikt.

We verlieten Skilpad farm , tankten in het dichts bijzijnde dorp en gingen op weg naar Augrabies. De auto gleed moeiteloos door het onherbergzame landschap van zand , stenen , bergen en hopen rotsblokken ,wolken opwaaiend stof ,doordat het stormde aan de kust. Vannacht dacht ik ook even dat de tent het niet zou houden , ik werd nogal ruw gewekt door het klappende tentdoek en de wild mee dansende tentstokken maar ik werd nadat ik even had liggen luisteren door hetzelfde geluid en beweging ook weer in slaap gewiegd. Kilometers lange elektriciteitsdraden doorkruisten het landschap. De bergen van Namibië naderden , er liep een man langs de kant van de weg en ik vroeg me af waar hij vanaf kwam en naar toe liep in dit uitgestrekte land.

Een groepje Kokerbomen , vol ontzag keek ik naar de Weversnesten waar Boudewijn over vertelde en ons op attendeerde over de radio. Nesten gemaakt door kleine wevervogels ( Vinken familie ) waar menig boom uiteindelijk onder bezweek. De aarde werd kleurrijker en deze varieerde van oker , rood , bruin naar zwarte bergen. Bij de toegang tot het Augrabies Falls National park deden ze moeilijk en omdat Ger en ik buitenlanders waren moesten we twaalf euro elk bij betalen. Maar het was het meer dan waard.

De Augrabies Falls lagen in de grootste granietkloof van de wereld. Deze was maar liefst 240 meter diep en zo'n achttien kilometer lang. De Orange River perste zich met een enorme kracht door de smalle kloof en viel er als een spectaculaire waterval van zestig meter briesend en dampend met een oorverdovend geluid naar beneden waar het luid weerkaatsten tegen de granieten rotswanden. Er leefden prachtige flora en fauna langs de rivier , de lange kokerboom richtte zich eenzaam op in de gigantische woestijn en zoog met zijn wortels het weinige water op en verzamelde dit lange tijd in de stam. Het park kende een extreem klimaat met zeer hoge en lage temperaturen en het werd nog een heel geharrewar voordat iedereen een geschikte overnachtingsplek had in het hete zand onder een paar spaarzame bomen.

De Dassies luierden op de warme rotsblokken in de avondzon en lieten zich gewillig fotograferen. Nico en Pauline liepen al eerder terug naar het kamp maar Ger , Nora en ik liepen samen nog een stuk verder. Nora was erg druk en vertelde veel , ik liet me afzakken en genoot van de rust terwijl Ger het gesprek met Nora aanging , ze was gezellig en goedlachs. Ik verwonderde me over de enorme ronde bassins , goed voor een heerlijk bad , die ontstonden door steen brokken die door de rivier werden meegesleurd naar beneden vielen en bleven liggen of steken op een graniet rotsblok en steeds maar ronddraaiden door de kracht van het vallende water.

Terwijl Ger Pauline hielp met koken en zij gezellig samen een wijntje dronken, deed ik de was en nam een snelle douche.

Toen ik die nacht gehurkt mijn blaas ledigde op de Afrikaanse steppen keek ik verrukt omhoog naar een overweldigende sterrenhemel en voelde het ademen van de nacht ……

Liefs Rita