Trommelvellen trilden

Katimo Mulilo 03 – 09 – 2019

Verblijf Kalitzo Lodge

Lieve allemaal ,
Zoals elke ochtend het geval was en waar ik maar niet op uit gekeken raakte ,voltrok zich het wonder dat aan de orde van de dag was , de dag ontwaakte en de hemel kleurde langzaam rood.

Na een bijzonder slechte nachtrust door het gekreun en gekerm van Ger die niet wist hoe te draaien of te gaan liggen door de pijn in zijn rug maar die naar mijn mening meer in de nierstreek zat als ik zag waar hij de pijn aangaf. Omdat ik hem verdacht van een niersteentje stond ik dan ook regelmatig op om hem water en pijnstillers te geven en spoorde hem aan te drinken. Omdat Ger te ziek was om alleen blijven meldde ik ons beiden om half zeven af voor de geplande wandeling. Terwijl de anderen om acht uur vertrokken genoten wij in alle rust en stilte van een uitgebreid ontbijt aan de Zambezi rivier waar aan de overkant van de rivier een krokodil lag te zonnen in het natte zand , hij sperde af en toe zijn bek open in de hoop dat er een vogel in zou landen. Zo’n tweehonderd meter bij hem vandaan lieten mensen zich door een mokoro kano overzetten van Angola naar Katimo Mulilo en eenmaal voet aan wal verdwenen zij gehaast aan de horizon , talrijke vogels gestoken in een bijna buitenaardse verenpracht zongen het hoogste lied. Op een tak zat een vogel met een spartelende vis in zijn snavel die druk bezig deze lekkernij dood te slaan , hij sloeg hem dan ook keer op keer op de tak net zolang totdat hij dood was en dat duurde in mijn beleving best lang maar hij hield stug vol daarna nam hij rustig de tijd voor dit heerlijke ontbijt.

Ger zag er aangedaan uit , ik trok het veldbed voor hem uit de tent en installeerde dit in de schaduw van een dikke boom , gaf hem twee paracetamol met een glas water waarop hij in slaap viel waaruit ik hem ook weer regelmatig wekte om te drinken. Dit hield hij vol zo bleek later tot ver in de middag .Ondertussen ruimde ik op , ordende de tent , deed de was en ruimde deze na ruim een uur ook weer in de tassen , het was heerlijk dat het wasgoed zo snel droogde.

Ik lunchte met de anderen die inmiddels weer terug waren van de wandeling en sloeg het aanbod van Boudewijn en Julia om bij Ger te blijven niet af en vertrok met Pauline naar de plaatselijke markt in Katimo Mulilo zo’n zesendertig kilometer rijden vanaf ons bivak. Er waren vrouwen , moeders waarvan hun kinderen met mooie ronde kopjes waarin donkere ogen straalden in hun blauw witte omlijsting en vochtige roze lachende of tevreden mondjes , sliepen of speelden met plastic of papieren bekers , touw en lepeltjes in kartonnen dozen terwijl zij groenten of vis aanboden maar regelmatig vertederd naar hun kroost keken. In een enorme grote overdekte hal werd enkel gedroogde vis aangeboden , grote , kleine , dikke , dunne , allerlei soorten en maten ze schreeuwden om het hards om iets te kunnen slijten. De talrijke kruiden in grote open zakken verspreidden een heerlijke geur , er waren gebatikte doeken de een nog mooier dan de ander waarvan ik er enkele kocht al viel de keuze mij zwaar. Een jonge vrouw achter een naaimachine toonde trots haar creaties. We lachten en praatten met de mensen , ik overwoog een grote kom met stamper te kopen maar Pauline floot mij terug en merkte op dat de auto al tjokvol zat en ik ook nog een vlucht naar huis voor de boeg had en lachte om mijn koopwoede. Op mijn vraag naar welke vruchten ik keek sloeg de vrouw er een doormidden en liet mij proeven van de wel vijfentwintig centimeter lange baobab vrucht die zij met een bijl in een klap kliefde. De droge blokjes vielen uiteen in mijn mond en ik proefde een mix van zoet zuur , grapefruit, peer en vanille , heerlijk. Ze vertelde over het vitaminerijke superfood dat inmiddels ook in de Nederlandse reformzaken verkrijgbaar was. Ik vroeg wat ze kostte en kocht er een vijftal inclusief die ze had stuk geslagen voor mij en gingen verder . Daarna deden we nog enkele inkopen in de supermarkt , tankten en keerden huiswaarts.

Bij thuiskomst bleek Ger verlost van de pijn , blij dat hij was opgeknapt en onder het genot van een heerlijk koel bier toonde ik hem al mijn aankopen , nam een snelle douche en maakten samen met hem een kleine wandeling die we afsloten in een gezellig restaurant met uitzicht op de rivier waar trommelvellen trilden , houtvuren brandden , de olie lampjes op tafel flakkerden , ijsblokjes tinkelden in de witte wijn , leguanen ritselden in het riet , nijlpaarden brulden , een sikkelvormige maan in de nacht en toen ik later de tent sloot zag ik dat er een ster viel in de Zambezi en al snel ik zakte weg in een diepe slaap.

Liefs Rita.