Heerlijke dag
Door: Rita
Blijf op de hoogte en volg Rita
07 Juni 2020 | Zuid-Afrika, Nieuwoudtville
Nieuwoudtville Verblijf ( Municipal camping )17 - 08 – 2019
Lieve allemaal ,
Na een ijzig koude nacht was de binnentent nat en de matrasjes klam en muf van de condens. Ik schoot in mijn kleding , rilde nog in mijn fleece jack en deed daarover mijn dons jas aan om een beetje op temperatuur te komen.
De koude yoghurt met muesli om zes uur ’s ochtends beviel me niet zo , hij lag als een zware klomp in mijn maag dus at ik de door Rinda gebakken Afrikaanse beschuit en doopte deze in de zwarte dampende koffie. Mijn handen zagen vuurrood van de kou en dat had het afbreken van de tent bemoeilijkt dat daardoor wat langer had geduurd dan gepland en ik warmde ze aan de warme mok.
Na twee keer luid roepend om het huis van de camping eigenaar te zijn gelopen waarbij ik op de voet werd gevolgd door de twee waakhonden kwam na hard kloppen op de deur de boer die de avond ervoor had getrakteerd op grote overheerlijke zongedroogde rozijnen en die ik mijn familie beslist niet wilde onthouden , eindelijk naar buiten en kocht ik een kilogram rozijnen voor het thuisfront zoals ik ze nog nooit had gegeten en verheugde me al op hun reactie.
We reden richting Nieuwoudtville , een dorp dat op het Bokkeveld Plateau lag daar waar het Cape Fynbos de Hantam Karoo, Boesmanland en de Knersvlakte elkaar ontmoette. Het land werd vlakker, we reden door een immense vlakte die geflankeerd werd door de Gifberg die zijn naam ontleende aan de giftige bomen en bloemen die er groeiden en waarvan het gif door de inheemse bevolking werd gebruikt om hun pijlen in te dopen om zo hun vijanden te bestrijden. De Knersvlakte half woestijn en natuurreservaat die grotendeels bedekt was met steentjes van kwarts en de naam verwees waarschijnlijk naar het knersende geluid dat de ossenwagens maakten toen de Boeren het gebied betraden. Vanuit de vlakte slingerden we langzaam naar boven en eenmaal op de bergpas dronken we staande koffie met bananencake en keken verwonderd uit over de enorme vlakte.
Het land werd groener , oranje en gele bloemen kleurden de velden , een veld met armzalige rooibos plantjes , een lux krottenwijk , we passeerden zwarte mensen op plastic slippers zeulend met zware boodschappen tassen en ik schaamde me dat ik blank was en wellicht in hun ogen decadent onderweg was , hoe primitief wij dat zelf ook vonden.
Mijn gedachten namen een loopje met me en ik overpeinsde de pijn van de discriminatie. De blanken verweten de zwarten luiheid maar je zou maar geboren zijn in zo’n krottenwijk dan moest je al van goeden huize komen wilde jij je daar uit worstelen. Ze kregen de minste baantjes tegen een hongerloon en vrijwel altijd ten dienste van de blanken. De Zuid –Afrikanen leefden in afgeschermde villawijken die bewaakt en schoon gemaakt werden door de zwarten , ze onderhielden hun plantsoenen , bedienden in restaurants , pakten hun boodschappen in en bewaakten hun auto’s ……..
Rond het middaguur sloegen we ons bivak op namen een eenvoudige lunch en reden naar Matjiesfontein voor een wandeling en om de veel belovende bloemenzee te aanschouwen. Het was een feestje , de lente kondigde zich aan in heel haar glorie. Ik waande me Alice in Wonderland en kreeg geen genoeg van deze onvergetelijke kleurenpracht.
Op het terras van een restaurant dronken we de heerlijkste cappuccino en snoepten van een stuk kaastaart dat geserveerd werd met een kannetje verrukkelijke verse passie vruchten saus. Mijn smaakpapillen jubelden en ik nam kleine hapjes zodat ik er lang van genoot , daarna deelden Ger en ik nog een stuk Pecannoten , gembertaart geserveerd met room vanille ijs waar je stil van werd.
’s Avonds maakten we een kampvuur en lieten de gekruide hoendervlerken garen op een rooster boven het vuur en poften zoete aardappelen in folie, ik maakte een ijsbergsalade met avocado en tomaatjes. Het was ijzig koud , we droegen dikke sokken in stevige schoenen , truien en jassen en schaarden rondom het vuur , terwijl de vlerken geurden dronken we alvast een wijntje onder een flonkerende sterrenhemel en de immense ruimte , weidsheid en stilte , namen me op in de tijd ……
Liefs Rita
Lieve allemaal ,
Na een ijzig koude nacht was de binnentent nat en de matrasjes klam en muf van de condens. Ik schoot in mijn kleding , rilde nog in mijn fleece jack en deed daarover mijn dons jas aan om een beetje op temperatuur te komen.
De koude yoghurt met muesli om zes uur ’s ochtends beviel me niet zo , hij lag als een zware klomp in mijn maag dus at ik de door Rinda gebakken Afrikaanse beschuit en doopte deze in de zwarte dampende koffie. Mijn handen zagen vuurrood van de kou en dat had het afbreken van de tent bemoeilijkt dat daardoor wat langer had geduurd dan gepland en ik warmde ze aan de warme mok.
Na twee keer luid roepend om het huis van de camping eigenaar te zijn gelopen waarbij ik op de voet werd gevolgd door de twee waakhonden kwam na hard kloppen op de deur de boer die de avond ervoor had getrakteerd op grote overheerlijke zongedroogde rozijnen en die ik mijn familie beslist niet wilde onthouden , eindelijk naar buiten en kocht ik een kilogram rozijnen voor het thuisfront zoals ik ze nog nooit had gegeten en verheugde me al op hun reactie.
We reden richting Nieuwoudtville , een dorp dat op het Bokkeveld Plateau lag daar waar het Cape Fynbos de Hantam Karoo, Boesmanland en de Knersvlakte elkaar ontmoette. Het land werd vlakker, we reden door een immense vlakte die geflankeerd werd door de Gifberg die zijn naam ontleende aan de giftige bomen en bloemen die er groeiden en waarvan het gif door de inheemse bevolking werd gebruikt om hun pijlen in te dopen om zo hun vijanden te bestrijden. De Knersvlakte half woestijn en natuurreservaat die grotendeels bedekt was met steentjes van kwarts en de naam verwees waarschijnlijk naar het knersende geluid dat de ossenwagens maakten toen de Boeren het gebied betraden. Vanuit de vlakte slingerden we langzaam naar boven en eenmaal op de bergpas dronken we staande koffie met bananencake en keken verwonderd uit over de enorme vlakte.
Het land werd groener , oranje en gele bloemen kleurden de velden , een veld met armzalige rooibos plantjes , een lux krottenwijk , we passeerden zwarte mensen op plastic slippers zeulend met zware boodschappen tassen en ik schaamde me dat ik blank was en wellicht in hun ogen decadent onderweg was , hoe primitief wij dat zelf ook vonden.
Mijn gedachten namen een loopje met me en ik overpeinsde de pijn van de discriminatie. De blanken verweten de zwarten luiheid maar je zou maar geboren zijn in zo’n krottenwijk dan moest je al van goeden huize komen wilde jij je daar uit worstelen. Ze kregen de minste baantjes tegen een hongerloon en vrijwel altijd ten dienste van de blanken. De Zuid –Afrikanen leefden in afgeschermde villawijken die bewaakt en schoon gemaakt werden door de zwarten , ze onderhielden hun plantsoenen , bedienden in restaurants , pakten hun boodschappen in en bewaakten hun auto’s ……..
Rond het middaguur sloegen we ons bivak op namen een eenvoudige lunch en reden naar Matjiesfontein voor een wandeling en om de veel belovende bloemenzee te aanschouwen. Het was een feestje , de lente kondigde zich aan in heel haar glorie. Ik waande me Alice in Wonderland en kreeg geen genoeg van deze onvergetelijke kleurenpracht.
Op het terras van een restaurant dronken we de heerlijkste cappuccino en snoepten van een stuk kaastaart dat geserveerd werd met een kannetje verrukkelijke verse passie vruchten saus. Mijn smaakpapillen jubelden en ik nam kleine hapjes zodat ik er lang van genoot , daarna deelden Ger en ik nog een stuk Pecannoten , gembertaart geserveerd met room vanille ijs waar je stil van werd.
’s Avonds maakten we een kampvuur en lieten de gekruide hoendervlerken garen op een rooster boven het vuur en poften zoete aardappelen in folie, ik maakte een ijsbergsalade met avocado en tomaatjes. Het was ijzig koud , we droegen dikke sokken in stevige schoenen , truien en jassen en schaarden rondom het vuur , terwijl de vlerken geurden dronken we alvast een wijntje onder een flonkerende sterrenhemel en de immense ruimte , weidsheid en stilte , namen me op in de tijd ……
Liefs Rita
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
